NDE komt tekort tegen Turkije
Nog geen 24 uur na de strijd tegen Rusland in de kwartfinale moest het NDE alweer aantreden tegen Turkije om uit te maken wie van beide landen zou gaan strijden om plaats 5-6, en wie om plaats 7-8. De zware strijd in de goede wedstrijd tegen Rusland was echter niet zonder gevolgen gebleven: Gert-Jan kampte met diverse blessures (knie, kuit, achillespees, ribben), Keith met een dikke teen, Jermaine met een dikke enkel en Erwin met last van zijn liezen. Alle vier konden zij niet spelen. Hun vervangers t.o.v. de basis van gisteren werden Arnoud, Boaz en Joey, alle drie al meer in actie geweest dit EK. Bjorn, halverwege tegen de Russen om tactische redenen nog gewisseld, mocht ook nu weer in de basis starten.
In de aanloop naar de wedstrijd tegen Turkije werd 's ochtends een wandeling gemaakt van 3 kwartier als hersteltraining. Tijdens deze wandeling vonden diverse individuele gesprekken plaats, waarin diverse spelers te horen kregen dat zij aan de aftrap zouden staan en werd hen alvast wat tips meegegeven hoe dit uit te voeren (Joey, Arnoud, Ado en Boaz kwamen aan de beurt). 's Middags volgde Bjorn nog. Afgesloten werd met de teambespreking, waar eerst kort werd terug gekeken op de wedstrijd van gisteren, zoals daar gestreden was, samen en positief, zo moest het ook nu. Turkije was qua voetbal een mindere tegenstander dan Rusland, qua hardheid en irritant-zijn echter het tienvoudige. De spelers werden ervoor gewaarschuwd zich niet te laten intimideren, veel te accepteren en incasseren. Middel om e.e.a. te voorkomen zou snel kijken, snel spelen zijn.
De voor 19 uur geplande wedstrijd liep 10 minuten vertraging op, omdat zowel Turkije als Nederland in witte shirts klaar stonden. Regel is dat het thuisland het recht heeft een tenue te kiezen, zo bleek, het moet dan echter wel aan de tegenstander gemeld worden dat er afgeweken wordt van het standaard-thuistenue. Normaal spelen de Turken helemaal in het rood, nu stonden zij helemaal in het wit klaar. Over-en-weer wat gezeur over het wel of niet juist zijn van die regel. Uiteindelijk was het NDE maar de meest wijze en werd alsnog een oranje shirt aangetrokken.
In theorie leek het NDE er weer klaar voor, alles en iedereen scherp. Hoe anders bleek de praktijk. Vanaf de aftrap was het Turkije wat direct aandrong. Het NDE kreeg maar geen vat op de Turken, en niet omdat de Turken nou zo goed voetbalden, integendeel, het ging allemaal in een laag tempo en met flink aanpakken en shirtje vasthouden, wel omdat bij het NDE de pijp leeg leek na de wedstrijd van gisteren. Gevolgen: veel balverlies, veel tactische fouten in het positie kiezen t.o.v. een tegenstander in balbezit, veel miskleunen in de timing. In de 7e minuut de eerste grote kans voor Turkije: Alex moest uitkomen toen een Turkse aanvaller alleen op hem afkwam. De bal werd over hem heen gelobd, stuiterde en haalde, gelukkig voor het NDE, het doel wel, maar ging niet over de doellijn, maar tegen de lat, waarna opgeruimd kon worden.
11 minuten later was het uiteindelijk dan toch raak: een verre uittrap van de Turkse keeper ging richting Arnoud, die de bal liet stuiteren i.p.v. ernaar toe te gaan. Vervolgens zat hij ernaast, waardoor de bal over hem heen stuiterde en zijn tegenstander er vrolijk met de bal vandoor kon gaan. Het eerste schot kon Alex nog pareren, in de rebound was hij kansloos.
7 minuten later was het Johnno die aan de rechterzijlijn een overtreding maakte, goed voor geel voor hem en een vrije trap tegen. De bal werd laag richting eerste paal gegeven, op een daarinkomende Turkse aanvaller, samen met Chawfung. De Turk kreeg de punt van zijn schoen wat eerder tegen de bal dan dat Chawfung kon opruimen. Alex kon er al duikend nog net zijn handen achter krijgen en in eerste instantie ook nu een doelpunt voorkomen. De bal sprong terug het veld in, pardoes voor de voeten van een meegelopen Turk, die dit buitenkansje simpel wist te benutten, 0-2.
Donkere wolken pakten zich vervolgens samen boven het B1909-Stadion, letterlijk en figuurlijk: vanaf de 35e minuut werd de verdere wedstrijd in de regen gespeeld + zou dit NDE de uitslag binnen de perken kunnen houden of een pak slaag gaan krijgen. Er werd zeker hard gewerkt en geprobeerd te voetballen, niets lukte, er lag een soort loomheid over het NDE zo leek het, waardoor niets lukte.
Ook leek het arbitrale kwartet onder de indruk, of liever gezegd bang, van de Turken: bij elke kleine overtreding van het NDE werd gefloten, 2x ook een gele kaart gegeven. Van de kant van de Turken echter werd heel veel toegelaten. In de rust werd de scheidsrechter van dienst, dezelfde als tegen de Russen, hierop geattendeerd en gevraagd er wat eerlijker mee om te gaan.
Tijdens het praatje in de rust werd aandacht besteed aan teveel onnodig balverlies, niet kort genoeg dekken, niet gaan lopen met de bal en de problemen opzoeken. Hopen dat het de 2e helft beter zou gaan, winnen zou nog altijd mogelijk moeten zijn.
Binnen 2 minuten na de aftrap voor de 2e helft was het doek echter al definitief gevallen voor het NDE: een snelle en simpele 1-2-combinatie door het verdedigingscentrum zette een Turk vrij voor Alex en was de 0-3 een feit. Zou het nog lukken na deze domper om toch nog de mouwen op te stropen en te gaan voetballen ? Het NDE probeerde van alles, maar bleef vooral machteloos. Ook de invallers Martin (debutant in het NDE, 60e min. voor Joey), Nino (70e min. voor Boaz) en Joost (debutant, 80e min. voor de licht geblesseerde en om vervanging vragende Alex) konden het tij niet meer doen keren, al kunnen zij alle drie tevreden terugkijken op hun invalbeurt.
Dat in de 75e min. nog de 0-4 viel was slechts belangrijk voor de statistieken: Bjorn (wederom keihard werkend en sleurend voorin) leed op het middenveld balverlies, waarna Turkije snel over hun linkerkant counterde, met erg veel ruimte. Een voorzet volgde vanaf bijna de rechterhoekvlag. Volledig vrijgelaten voor het NDE-doel, achterin, net buiten het 5m.-gebied, kon een Turk de bal duikend inkoppen, een prachtige doelpunt, wel weer het gevolg van niet attent genoeg zijn bij het NDE achterin.
Een duidelijke en terechte nederlaag, geen discussie daarover, kan ook niet, 0-4 zijn duidelijke cijfers. Maar of het nodig was ? Een NDE in de vorm van gisteren had dit niet hoeven laten gebeuren. Nog eens zo'n krachtsinspanning leveren bleek echter teveel gevraagd. Erg lastig ook, leren en presteren tegelijkertijd, dat bijt elkaar en toch kan het dit EK niet anders met deze jonge groep. Vier van de 5 tegenstanders waartegen gespeeld is behoren binnen het dovenvoetbal tot de wereldtop. Rest vrijdag nog Ierland in de strijd om plek 7 en 8. Nog 1x knallen werd na de wedstrijd afgesproken, veel rusten en verzorging, morgenochtend nog een lichte, leuke baltraining, de laatste training tijdens dit EK.
Opstelling: Alex (80. Joost (debuut)), Arnoud, Chawfung, Wietse, Boaz (70. Nino), Johnno, Rolf (25e interland), Krijn, Bjorn, Ado, Joey (60. Martin (debuut)).
Geel: 25. Johnno; 43. Wietse.