Nederland - Groot Brittannie

Het belangrijkste na de monsterzege op Polen was de groep weer met beide benen op de grond te krijgen. De eerste flinke stap richting de beste 8 was gezet, met zo'n overwinning heb je al een streepje voor op anderen, die maar net aan hun wedstrijden hadden weten te winnen. De beide trainingen van donderdag gaven echter niet veel aanleiding tot positivisme, de scherpte en beleving schenen opeens te ontbreken. Tijdens de ochtendbesprekingen per linie leek dit bevestigd te worden: de gezonde wedstrijdspanning was voorafgaand aan de wedstrijd tegen de Polen van de gezichten af te lezen, nu was dat heel anders. Pratend werd geprobeerd alles in de goede richting te krijgen, daarna zou het aan de spelers zelf zijn er toch weer wat van te maken. Groot-Brittannië (GB) zou een tegenstander worden van een hele andere categorie dan Polen. Voorafgaand aan het EK zouden we getekend hebben voor een gelijkspel, dat was nu ook het uitgangspunt, het NDE zou zich dan al na 2 wedstrijdrondes verzekerd weten van de 2e ronde, de doelstelling voor het EK zou dan gehaald zijn en bijgesteld moeten worden. Niet dat er gespeeld zou gaan worden op een gelijkspel, integendeel, als je voetbalt hoor je altijd te gaan voor de winst.
 
De door Niek gemaakte analyse werd toegevoegd aan de algemene bespreking van de bondscoach, niets werd aan het toeval overgelaten, alles kwam aan de orde. De uitvoering ervan was nu dus aan de spelers.
 
Vol goede moed werd afgereisd naar (wederom) het Dalum Stadium. Het weer wat opgekalefaterde veld zag er redelijk vlak uit, al werd ook nu weer eerst een andere wedstrijd gespeeld en waren de gevolgen daarvan duidelijk zichtbaar, Duitsland versloeg Polen met 4-0 in een matige partij voetbal, waarin Duitsland niet echt kon overtuigen.
 
Warming-up, line-up voor de wedstrijd, het gebruikelijke handjes schudden en om 18.55 uur de aftrap door het NDE. Ado op Rolf, Rolf even wachtend, diep op Erwin en het eerste balverlies, gevolgd door de eerste razendsnelle counter van GB. Ternauwernood kon keeper Alex redding brengen. Het NDE was, naast de woorden van de bondscoach, nog eens extra gewaarschuwd voor de loopsterke en razendsnelle rechterkant van de Engelsen. Het NDE probeerde te gaan voetballen, maar bleef hangen in snel balverlies, vnl. a.g.v. slordige passing en het verliezen van de duels.
 
Het kon dan ook niet uitblijven: in de 12e minuut de 0-1: Keith kon op rechts zijn directe tegenstander niet bijbenen. Deze ging er als een haas vandoor, legde breed en er kon binnengetikt worden. Dan nu toch terug op aarde zou je denken, maar nee hoor. Het NDE bleef maar achter haar tegenstander, en nu ook achter de feiten, aanlopen. Binnen een mum van tijd had de achterstand al grotere vormen kunnen aannemen. Het was aan keeper Alex en de onnauwkeurigheid van de beide levensgevaarlijke Engelse aanvallers te danken dat het nog even bij 0-1 bleef. Wel had Erwin er een gele kaart voor nodig om ook mee te werken aan het voorkomen van de 0-2, de eerste van de wedstrijd was voor hem (later zou ook Jermaine nog tegen geel aanlopen).
 
20e minuut: Ado loopt de Engelse verdediging er uit, dringt de 16m. binnen en wordt (lichtelijk of misschien toch helemaal niet (Schwalbe) ?) aangetikt. Strafschop voor het NDE. Ado ontfermt zich, zoals afgesproken, zelf over de bal. Aanloop, mikken op de voor de keeper linkerhoek, gestopt, niet al te overtuigend ingeschoten, zonde, dit buitenkansje ging te makkelijk verloren, ook al had GB allang op 0-3 kunnen staan, het had nu zomaar 1-1 moeten staan, een betere kans dan een strafschop krijg je niet gauw.
 
Negen minuten later de 0-2: Chawfung werd gecoacht de bal voor Alex te laten, hij luisterde zoals afgesproken, maar de in zijn rug loerende Engelse spits zat ertussen en strafte dit buitenkansje genadeloos af. Onnodig doelpunt, maar de 0-2 was wel een feit.
 
Even radeloosheid bij het NDE: hoe kon dit nog recht getrokken worden ? Alleen door de moed niet op te geven, positief te blijven en de mouwen op te stropen. De 1-2 in de 29e min. bracht het geloof weer wat terug, al kwam het doelpunt wel zomaar uit de lucht vallen: Rolf, weer de motor van de ploeg, zette door op zijn Engels, alleen met meer voetballend vermogen, een prima actie, versnellend naar de rand van de 16m., om vervolgens met links de bal in de voor de keeper verre hoek te jagen.
 
De resterende minuten tot aan de rust geen noemenswaardige gebeurtenissen meer, GB bleef de ploeg die het meest in balbezit was, maakte het NDE ook nog regelmatig erg lastig, tot doelpunten kwamen beide niet meer.
 
In de rust wat zaken aanscherpen, de eerste helft waren er nogal wat zaken fout gegaan die niet nodig waren. Ook hadden enkele spelers het heel erg moeilijk met hun directe tegenstander. Het had een enkele omzetting tot gevolg: Johnno kwam Boaz vervangen. Boaz had het tegen de donkere Engelse spits erg zwaar gehad, maar naar vermogen verdedigd, meer kan je niet doen. Keith nam de taak van Boaz over, Johnno werd rechtermiddenvelder.
 
Praatje + de omzettingen hadden tot gevolg dat er een betere tweede helft volgde: qua kracht en doorzettingsvermogen zet je niet zomaar zaken om, wel stond het allemaal wat beter en werd het de Engelsen wat moeilijker gemaakt. Er werd hard gewerkt, geprobeerd ook voetballend dingen te laten zien, het lukte slechts heel af-en-toe een beetje, had wel enkele goede kansen tot gevolg. De Engelsen zetten er daar echter ook de nodige tegenover.
 
Na 6 minuten de 1-3: een kort genomen hoekschop op links, het NDE stond nog uit te puffen in de 16m., was niet alert genoeg, organisatie was nog niet op orde, een Engelsman drong de 16 binnen en schoot met links in, onnodig, maar de marge is weer 2.
 
Een kwartier lang een sterker GB, met af-en-toe een speldenprik van het NDE, al is het wel in de vorm van een goede kans. In de 67e min. viel de genadeklap voor het NDE: aanval over de Engelse rechter´kant, voorzet, ingekopt door de donkere nr. 14, Keith had hem voor even los moeten laten, kweet zich verder redelijk goed van zijn taak tegen deze sterke en technisch vaardige spits.
 
Toch toonde het NDE ook nu weer de nodige veerkracht: 4 minuten later viel de 2-4 uit een hoekschop: Erwin nam op links, kort op Rolf, voorzet met links, de bal viel voorbij de 2e paal voor de voeten van Johnno, die overzicht hield en de bal breed klaarlegde voor Gert-Jan, die zijn schot vanaf de 16m. door een woud van benen door in het Engelse doel zag verdwijnen.
 
Twee minuten later een prima aanval, uitmondend in een pegel op de lat door Ado, pech voor het NDE. Dichterbij komen zou de slotfase wellicht nog spannend kunnen maken, nu bleef het bij 2-4. Ook de in de 84 min. voor Gert-Jan ingevallen Joey kon hierin geen verandering meer brengen. NDE-keeper Alex werd uitgeroepen tot man-van-de-wedstrijd. Waar iedereen een Brit verwacht had, werd het Alex, en inderdaad had hij, evenals Rolf, een prima prestatie neergezet door zijn ploeg met meerdere goede reddingen te behoeden voor een grotere nederlaag. De wedstrijdbal was dus dit keer voor hem.
 
Een terechte nederlaag tegen een Engelse ploeg die op vele fronten de sterkere was, letterlijk en figuurlijk. Het NDE had een lesje gekregen in wat je met kracht, inzet, sneller handelen, doorzettingsvermogen en (in de 2e helft) proberen te voetballen (1e helft slechts lange ballen zonder ideeën) kunt bereiken. Wel complimenten voor de werklust van deze jonge ploeg. Op naar zondag, de ''burenruzie'' met Duitsland. Bij een gelijkspel of overwinning is het NDE 2e in deze poule en wacht vermoedelijk Turkije in de volgende ronde, wordt het verlies dan is er plek 3 met vermoedelijk Rusland als tegenstander. Morgen weten we meer, zondag weten we het allemaal zeker. Na afloop moest Alex zich melden bij de dopingcontrole en een potje vol plassen. Eerste test in orde, bij geen verder bericht is alles in orde. Opstelling NDE:
Alex Demkes, Boaz Blume (46. Johnno Visser), Chawfung Cheung, Wietse Sijm, Krijn Olsthoorn, Keith Buijs, Gert-Jan Roelofsen (84. Joey Bodt), Rolf van der Raadt, Jermaine Klosteren, Ado Peljto en Erwin van Zoelen.

Zie hier voor foto's

Verslag van dag 4 tot en met dag 7 is hier te lezen

Academica Phonak Formido