Polen - NDE

"Wie maakt me wakker ? Ik droom toch zeker ? Morgen de wedstrijd tegen Polen spelen, ik heb er alvast over gedroomd, we winnen met 1-10." Een veel gehoorde uitspraak van menig speler, staf- en bestuurslid na afloop van de eerste wedstrijd van het NDE op dit EK. Toch stond het echt op het scorebord na 90 minuten speeltijd: 1-10 !!! Vanuit de organisatie wist men ons te melden dat dit de grootste score is tijdens een EK-eindronde, bijzaak, maar wel een leuke bijkomstigheid.

Morgenochtend wakker worden, ons nog eens in de arm knijpen en nog heel even nagenieten tijdens de hersteltraining, daarna weer met beide benen op de grond en het vizier vanaf morgenmiddag op de volgende tegenstander, op vrijdag staat Groot-Brittannië te wachten, ook zij wonnen hun eerste wedstrijd, met 1-0 van Duitsland. Dat zal een tegenstander worden van een heel ander kaliber, maar dit neemt niemand ons meer af. Een geweldige opsteker voor deze jonge selectie.

Vooraf werd gehoopt op een overwinning, noodzakelijk om de gestelde doelstelling, het halen van de beste 8, te verwezenlijken. Tijdens de wedstrijdbesprekingen (zoals altijd gedaan in 4-en (keepers + verdedigers, middenvelders, aanvallers en 's middags met de hele groep)) werd ruim aandacht besteed aan hoe te spelen, taken besproken, afspraken gemaakt: Polen opvangen rond de middenlijn, daar druk zetten en kort houden, hen niet aan voetballen toe laten komen, met Keith en Gert-Jan als controlerende middenvelders, Rolf daar voor als loper en ondersteuner van vooral Ado. In het begin even afkijken: speelt Polen met 2 of met 3 spitsen. Het zouden er over het algemeen 2 blijken te zijn, waardoor Krijn wat door kon schuiven op links, slechts af-en-toe speelde de Poolse rechterspits wat dieper en moest Krijn wat behoudender spelen. Erwin kreeg de opdracht bij balverlies achter Ado en Jermaine terug te zakken en samen met hen de druk op de Poolse verdediging te verzorgen.

Twee uur voor de wedstrijd (verplicht) waren we aanwezig op het Dalum-sportpark. De tweede helft van Duitsland - Gr. Brittannië werd gekeken, omgekleed, warming-up, en uur voor aanvang wedstrijd. De licht blessures van Chawfung, Joey en Krijn waren 's ochtends op een klein veldje achter het hotel getest en zouden hun optreden in deze wedstrijd niet in de weg staan. Starten dus met de basis-11 zoals die gisteravond aan de spelers bekend was gemaakt:

Alex, Boaz (debuut in de basis), Chawfung, Wietse, Krijn, Keith, Gert-Jan, Rolf, Jermaine, Ado en Erwin.

Aftrap (door Polen) eerder dan gepland, om 18.50 uur. Direct vanaf de aftrap een gretig NDE, zoals we ook op allevier de trainingen al hadden gezien. Gedisciplineerd werd geprobeerd op te bouwen en de aanval te zoeken, Polen mocht zoals afgesproken tot de middenlijn komen, waar zij opgevangen zouden worden.

Na 8 minuten was de eerste kans voor het NDE: Rolf werd niet buitenspel gegeven en kon alleen op de Poolse keeper af. Waar hij het NDE al vroeg op voorsprong had kunnen zetten ging de bal in 2 pogingen uiteindelijk voorlangs. Wel was hiermee de toon gezet: het NDE kreeg langzaamaan steeds meer grip op de Polen, gaf hen geen ruimte om te voetballen, zoals afgesproken was. De 4-mansverdediging o.l.v. de weer soevereine Wietse, het duo Gert-Jan en Keith er controlerend voor, zorgden ervoor dat Rolf en de 3-mansaanval daarvoor veel ruimte en vrijheid kregen om naar hartenlust aan te vallen. Kilometervreter Rolf kon hierdoor excelleren, Ado en Jermaine lieten zien erg sterk aan de bal te zijn, Erwin speelde zijn beste wedstrijd tot-nu-toe in het NDE, door ook vele kilometers af te leggen, op het middenveld goed storen werk te verrichten en toch weer op tijd bij balbezit zijn positie aan de linkerkant in te nemen.

In de 13e min. de 0-1: Ado werd in de diepte gestuurd, hield goed overzicht, legde breed op de mee opgekomen Jermaine, die beheerst midden voor het doel in kon tikken. Een complete ontlading volgde, zowel in het veld als in de dug-out en bij het 7-tal Nederlandse supporters (incl. buschauffeur Joop). Mooier kon het niet, een vroege voorsprong, een gretig team, keihard werkend, proberend uit te voeren wat de staf bedacht had.

25e min. 0-2: Rolf stuurde met een prachtige steekpass door het midden Ado weg vanaf de middenlijn, randje buitenspel, Ado alleen op de keeper af, 1-tegen-1 tegen de Poolse keeper, waarna ook hij beheerst afrondde. Wederom grote vreugde bij alles wat Nederlands was.

Vier minuten later een afgekeurd doelpunt van Krijn: na een hoekschop van Erwin met zijn hoofd de bal via de onderkant van de lat het doel in verlengde. Blijkbaar stond hij buitenspel, het doelpunt ging dus niet door. Het had de nekslag voor Polen kunnen zijn. Nu werd het nog bangen, toen in de 35e minuut Chawfung en Krijn een Poolse aanvaller aan de linkerzijkant van de 16m., net binnen de krijtlijnen, ten val brachten. Een strafschop volgde. Snoeihard werd deze ingeschoten, geen kans voor Alex, 1-2.

Het daarop volgend kwartier tot aan de rust was de minste periode van NDE. De spelers waren blijkbaar even de weg kwijt, Polen kwam zowaar aan voetballen toe, al was dat geheel te wijten aan het NDE zelf: er werd teveel ruimte gegeven aan de Polen, en wanneer je ruimte geeft aan een tegenstander vraag je om problemen, elke ploeg kan dan lekker rondspelen. Druk coachend vanaf de kant probeerde Koos en zijn staf NDE weer aan het voetballen te krijgen, hen wijzend op de afspraak kort te zitten en druk te zetten op de tegenstander in balbezit.

Op slag van rust, in de 45e min., de 1-3: Ado weg over rechts, rechts van het Poolse doel de achterlijn halend en voorgevend. De meegekomen Erwin tikte op de doellijn de 1-3 binnen. Een beter moment om de marge weer op 2 te brengen was er niet. Het doelpunt werd gevierd op de manier die afgekeken was van een filmpje op YouTube gisteren: Erwin wierp zich als een vis kronkelend op de grond, Ado gooide een hengel uit, Erwin hapte toe en werd binnengehaald, erg ludiek. Prompt het rustsignaal.

De groep werd geprezen voor de uitvoering van de gemaakte afspraken, maar tegelijkertijd ook gewaarschuwd dat de wedstrijd er nog lang niet opzat. Ook zou het doelsaldo uiteindelijk wel eens beslissend kunnen zijn om als 1 van de 2 beste nrs. 3 de beste 8 te halen. Doorgaan dus.

Zonder wissels werd aan de 2e helft begonnen. Amper een minuut oud en de 1-4 lag al achter de Poolse doelman: inworp van Rolf op links op Erwin, te hoog, via de borst van Erwin terug bij Rolf, tegenstander uitkappen en met links vanaf de achterlijn de bal voorgeven. De Poolse keeper grabbelde wat naar de hoge bal, liet hem via zijn vingertoppen doorschieten, waarna Jermaine bij de 2e paal de bal binnen wist te frommelen, hij toonde zich in een duel met een Pool de sterkere en werkte in 2x de bal over de doellijn. Ook dit doelpunt werd op een ludieke manier gevierd: de spelers zochten elkaar op, vormden een cirkel en lieten zich allemaal massaal achterover vallen, als een bloem die opengaat.

Twee minuten later de 1-5: vrije trap van Wietse vanaf eigen helft. De bal ging over alles-en-iedereen heen, om door de achter de Poolse verdediging slinks wachtende Rolf in het Poolse doel te worden gekopt. De eerste geluiden als "wat gebeurt hier allemaal" waren te horen op de bank. Verbazing alom, niet verwacht, maar ozo verdiend.

55e min. 1-6: prachtig combinatievoetbal door het centrum van Ado, Gert-Jan en Rolf, waarna de bal weer bij Ado terecht kwam, die zijn 2de van de avond binnen kon schieten.

Arnoud kwam Chawfung vervangen, uit voorzorg. Chawfung had wat last van zijn voet, en met deze stand kon hij rust krijgen voor de wedstrijd tegen Gr. Brittannië van a.s. vrijdag.

Wederom volgde er, net als in de eerste helft, een kwartier waar het NDE wegzakte, nu omdat de stand daar aanleiding toe gaf. Druk coachend probeerde´de staf het team er nog eens op te wijzen toch vooral door te gaan, op jacht naar nog meer doelpunten. Jammer voor de arme Polen, zoals iemand op Facebook schreef, maar medelijden telde even niet, wel gepast respect voor de tegenstander, zoals dat hoort naar iedere tegenstander.

Weer werd er goed geluisterd. Met doelpunten in de 71e en 75e minuut bouwde het NDE de score heel snel uit naar 1-8. Beide doelpunten kwamen op naam van de in de 70e min. voor Jermaine (kramp na heel veel werk te hebben verzet) ingevallen Joey.
Joey's eerste bereikte hem via Ado en Erwin, waarna hij bij de 2e paal de bal nog net langs de goede kant van de paal wist te tikken. Uitgelaten als een jonge hond (wat hij met zijn 22 jaar natuurlijk eigenlijk ook nog is) vloog hij richting de dugout, om zijn doelpunt te vieren samen met de daar aanwezige spelers. Een mooi teken van teamgeest, ook de wisselspelers maken onderdeel uit van dit collectief en zijn onmisbaar.

Joey's 2de was een wonderschoon staaltje van techniek: een lange trap van Krijn van links, van net voor de middenlijn, werd door hem magistraal aangenomen, over een verdediger gewipt en met een droge volley direct in het doel geschoten. Een heerlijk doelpunt, en wat een invalbeurt.

80e min. Johnno voor de lichtelijk van zijn voet lasthebbende Keith, een verdienstelijke invalbeurt voor deze 17-jarige Zeewoldenaar, de op-1-bna-jongste speler in de NDE-selectie.

Het duurde tot vlak voor tijd voordat het NDE in stijl de wedstrijd afrondde:
in de 88e min. was het Ado die zijn 3de van de avond aan liet tekenen na een prima pass van Gert-Jan. Ado alleen door, laag inschietend. Met zijn 3 doelpunten van deze wedstrijd is Ado NDE-all-time-topscorer Herman Westerterp tot op 2 doelpunten genaderd. Ado heeft op dit EK nog minimaal 4 wedstrijden om het record te verbeteren. Dat dit voor hem niet het belangrijkste is liet hij deze wedstrijd meerdere keren zien, door een medespeler die er beter voor stond dan hij keurig aan te spelen en het doelpunt te gunnen. Ook dit is ware teamgeest, daarin past geen egoïsme.

In de slotseconden de 1-10. Het mooiste doelpunt van de avond, een prachtig slotakkoord van een hele goede wedstrijd: Gert-Jan kreeg de beloning waar ook hij recht op had na een geweldig goede wedstrijd: van een meter of 35 haalde hij verwoestend uit. De bal nakijkend zag hij hem in de voor de keeper rechterbovenhoek verdwenen, onhoudbaar voor de arme man, die na de 1-4 zijn collega was komen vervangen.

Het eindsignaal volgde. Iedereen vroeg aan elkaar hem eens in de arm te knijpen, droomden we of was dit werkelijkheid ? Morgenochtend wanneer we wakker worden beseffen we het waarschijnlijk nog steeds niet. Wat een begin van het EK. Bij terugkomst in het hotel voegde Ado Koos toe "ik geloof het nog steeds niet", voorzitter Niek prees de jongens nog eens in een korte toespraak en begon met " ik ben hooglijk verbaasd". Dat geldt voor ons allemaal, al gaf de gretigheid de afgelopen dagen wel aan dat er iets heel moois mogelijk zou zijn. Je moet dan altijd nog wel doen, en dat gebeurde.

Na afloop van de wedstrijd het gebruikelijke handjes schudden, innige omhelzingen en het uitreiken van de wedstrijdbal aan de man-van-de-wedstrijd: ondanks dat dit resultaat een absolute teamprestatie van formaat genoemd mag worden, werd Rolf hiervoor uitgekozen. Hij had met een geweldige actieradius vermoedelijk bijna een marathon afgelegd deze wedstrijd, en daarnaast ook nog eens erg goed gespeeld. Zonder het presteren van zijn teamgenoten zou hij echter deze prijs niet hebben gekregen, maar, ere-wie-ere toekomt, Rolf speelde een dijk van een wedstrijd.

In de bus werd getrakteerd op een biertje, het mocht voor de keer, we hadden toch iets moois te vieren. Niek meldden dat er al meer dan 260 reacties op Facebook zijn gezet, geweldig hoe er vanuit Nederland meegeleefd wordt.

Morgenochtend uitlopen, waarna deze wedstrijd nabesproken zal worden met de hele groep. Vanaf die middag het vizier op Gr. Brittannië, minimaal is nog 1 punt nodig om de beste 8 te bereiken, de eerste stap is gezet.

Complimenten aan het team, supporters bedankt, we hopen jullie vrijdag weer langs de lijn te zien. Dank ook voor de felicitaties via sms aan spelers, staf en bestuur. Ook supporters die ons via Facebook volgen bedankt en tot vrijdag, we hopen jullie ook dan weer blij te kunnen maken.

Enkele foto's zijn hier  te zien

Academica Phonak Formido