Paul Bloem ontdekt op eerste WK meer dan alleen de golfbaan

Voor Paul Bloem was alles nieuw toen hij deze zomer naar Zweden afreisde. Voor het eerst stond hij tussen dove en slechthorende golfers uit de hele wereld op een WK, voor het eerst speelde hij vier dagen op dit internationale niveau en zelfs het ruilen van pins tussen deelnemers kende hij nog niet. Vier rondes later vertrok Bloem met een beste ronde van 86 slagen, een gedeelde 44e plaats én een kleine verzameling pins naar huis.

Het WK op de Barsebäck Ocean Course werd voor Bloem vooral een eerste kennismaking met wat internationaal golf vraagt. De baan aan de Zweedse kust liet weinig ruimte voor fouten en tijdens de wedstrijddagen maakte stevige wind het spel extra lastig. Zijn openingsronde van 102 slagen viel daardoor tegen, maar een dag later liet Bloem zien dat hij zich tijdens een toernooi snel kan aanpassen.

“Ik heb geleerd hoe anders wedstrijdegolf kan zijn dan gewoon een ronde spelen”, vertelt Bloem. “Je moet rustig blijven, je eigen spel spelen en per slag blijven focussen. Ook heb ik veel geleerd over mijn eigen spel en waar ik nog in kan verbeteren.”

Twaalf slagen verschil

In zijn tweede ronde kwam Bloem tot 90 slagen, twaalf minder dan op de openingsdag. Daarmee kreeg zijn eerste WK ook sportief een ander gezicht. De omstandigheden bleven uitdagend, maar gaandeweg leerde hij de baan en zijn eigen spel op dit niveau beter kennen.

Na een derde ronde van 101 slagen bewaarde Bloem zijn beste golf voor de slotdag. Met 86 slagen speelde hij zijn laagste score van het hele toernooi. Hij eindigde na vier rondes op 379 slagen en de gedeelde 44e plaats bij de mannen.

Voor een debutant leverden die vier dagen vooral veel nieuwe informatie op. Niet alleen over zijn eigen golf, maar ook over het niveau en wat er nodig is om zich bij een volgend internationaal toernooi beter voor te bereiden. Juist de verschillen tussen zijn rondes lieten zien hoeveel invloed het vinden van ritme en vertrouwen op zijn spel had.

“Het niveau was behoorlijk hoog en het was mooi om te zien hoeveel goede golfers er vanuit verschillende landen meededen”, zegt Bloem. “Ik vond het bijzonder om zonder hoortoestellen te spelen en toch goed met elkaar te kunnen communiceren en samen van de sport te genieten.”

Voor het eerst onderdeel van een internationaal veld

Minstens zo nieuw was alles wat buiten de scorekaart gebeurde. Bloem kwam in Zweden in contact met golfers uit verschillende landen en maakte van dichtbij mee hoe deelnemers tijdens een internationaal dovensportevenement met elkaar omgaan. De gezamenlijke dagen op en rond de golfbaan maakten zijn WK daardoor groter dan alleen vier wedstrijdrondes.

“Vooral hoe bijzonder het was om samen met dove en slechthorende golfers uit zoveel verschillende landen een WK mee te maken”, antwoordt Bloem op de vraag wat hem het meest is bijgebleven. “De sfeer, de contacten en het samen beleven van de sport zijn mij het meest bijgebleven.”

Toch was er één moment waarop het besef dat hij daadwerkelijk op een WK stond extra binnenkwam. “Op de eerste tee staan en weten dat je voor Nederland aan een WK deelneemt, was een bijzonder moment. Toen besefte ik echt: ik speel hier mijn eerste WK.”

Een klein gebruik bleef hem eveneens bij: pin trading. Deelnemers wisselen daarbij pins uit die ze vanuit hun eigen land hebben meegenomen. Bloem kende die traditie vooraf niet en had zelf dan ook geen Nederlandse pins bij zich.

“Ik vond het ontzettend leuk om van medespelers pins van hun eigen land te krijgen”, vertelt Bloem. Gedurende de week ontstond zo vanzelf een kleine internationale verzameling. “Juist die kleine momenten met spelers uit verschillende landen maakten mijn eerste WK extra bijzonder.”

Volgende keer een Nederlandse pin

Bloem weet inmiddels ook wat er bij een eventuele volgende internationale deelname in zijn bagage moet zitten. “Voor de volgende keer moet ik zeker zorgen dat ik zelf ook een mooie Nederlandse pin bij me heb om uit te delen.”

Daarmee kijkt hij terug op een WK waarin de uitslag maar een deel van zijn ervaring vormde. De ronde van 86 liet op de laatste dag zien wat sportief mogelijk is, terwijl de ontmoetingen met andere golfers hem kennis lieten maken met de internationale wereld waarin hij terecht was gekomen.

Die eerste ervaring heeft ook iets veranderd in zijn ambities. “Het heeft mij gemotiveerd om verder te werken aan mijn golfspel en mezelf te blijven verbeteren. Ik wil graag meer wedstrijdervaring opdoen en kijken hoe ver ik de komende jaren kan komen.”

Waar Leonie Warringa in Zweden terugkeerde tussen spelers en speelsters die ze soms al veertien jaar kent, begon Bloem daar juist zijn eigen internationale golfverhaal. Warringa zag bij haar landgenoot alvast twee eigenschappen waarop hij verder kan bouwen: “Paul is heel enthousiast en leergierig. De beste ingrediënten om te groeien als golfer.”